Jubilarissen 2017

Zaterdag 4 november zijn onze 2 jubilarissen gehuldigd. Dit jaar hebben zijn beide jubilarissen 12,5 jaar lid van onze vereniging. Tijdens ons jaarlijkse Caeciliafeest zijn Marlou Simons en Jeroen Ernenst in het zonnetje gezet. Beide leden feliciteren wij nogmaals van harte met hun jubileum. Hierbij een verslag van onze voorzitter Wim Knols.

marlou2Marlou is “vaan Sint Gieteren” en heeft zich het eerst laten zien bij de fanfare ten tijde van ons jubileumconcert i.v.m. ons 100 jarig bestaan in 2004. Corné had voor ons opeens een meid uit de hoge hoed getoverd die piano speelde.

Marlou heeft vroeger altijd electronisch orgel gespeeld, maar vanaf haar 15e vond zij dat niet meer hip en is er mee gestopt. Toen ze ging samenwonen kocht ze een piano, want ze wilde toch weer wat muziek maken. In haar omgeving ging zij informeren naar een pianoleraar. Verschillende mensen in St. Geertuid en omgeving hadden les van een zekere Corné van der Meulen, die ook pianoles gaf. Marlou belde die meneer eens op en op een dag stond Corné van der Meulen op de stoep voor een kennismaking. Het gesprek was van korte duur. Toen Corné de piano zag sprak hij de woorden: Gooi dat ding maar weg. Koop een nieuwe en als je dat gedaan hebt dan kom ik terug. En zo geschiedde. De piano werd verwijderd en er werd een nieuwe gekocht. Hierna kwam ook Corné terug en begonnen de lessen. Na een tijdje zei Corné: je moet samen met anderen muziek maken. Fanfare Servatius was in die tijd druk aan het repeteren voor het 100 jarig jubileumconcert in het Theater aan het Vrijthof en zo kon het dat er opeens een meid op een electronische piano aansloot bij de repetitie om ‘de fanfare uit te helpen’. Dus vanuit het niets zat Marlou uit St. Geertuid in het Theater aan het Vrijthof. Dit was goed bevallen en Marlou gaf Corné aan dat ze best wel bij de fanfare wilde spelen. Maar welk instrument? Corné wist direct het antwoord: tenor-sax. Dat is het gemakkelijkste. Vanaf nu kreeg Marlou sax les van Esther.

De eerste keer dat Marlou op tenor sax moest meespelen was tijdens een concert in Bosscherveld. Marlou: we moesten Highland Cathedral spelen en ik was zo zenuwachtig dat er maar twee noten uitkwamen. Marlou vertelt ons helaas niet of dat twee goede noten waren.

Hoewel Marlou nog altijd in St Geertuid woont en ook daar een goede fanfare is heeft zij toch voor Servatius gekozen. Voornamelijk omdat de sfeer zou goed is en het zo relaxed is. Marlou: het is leuk om lid te zijn van een club buiten je dorp. Dat maakt de wereld groter en je hebt niet steeds met dezelfde mensen te maken. Ook van gebeurtenissen als de stadsprocessie geniet ik.

Een kritische noot die Marlou richting Servatius wil plaatsen heeft te maken met het marcheren: we kunnen niet goed lopen dat zou eigenlijk beter moeten.

Positief volgens Marlou is: het samen muziek maken, de gezelligheid en het feit dat bepaalde mensen toch belangrijk voor je zijn geworden door de jaren heen (zoals Corné die zij al lang kent)

Een leuke anekdote wil Marlou ook nog wel kwijt. Een paar jaar geleden moesten we de communicantjes begeleiden. We kwamen aangelopen en dat ging al niet goed. De mensen hingen over de muur naar ons te kijken. Opeens moesten we counteren en alles liep door elkaar. Het publiek was stomverbaast. Alle muzikanten lagen ‘op unne knap’ , maar speelden wel onverstoorbaar door.

marloe en jeroen1Jeroen is geen spelend lid en is eigenlijk direct als penningmeester bij onze vereniging gekomen. Dit heeft hij gemeen met zijn voorganger Willy Nieste die ook geen spelend lid was en ook direct als bestuurslid is toegetreden. Eerst nog zonder portefeuille, maar vanaf het tweede jaar als penningmeester. Jeroen is direct als penningmeester begonnen.

Jeroen is als penningmeester gevraagd door Bernard. Omdat Jeroen Monique toen al kende, was hij ook aanwezig bij ons 100 jarig jubileumconcert. Hij heeft hier privéopnames van gemaakt in het Theater en die waren naar eigen zeggen van een betere kwaliteit dan de opnames van degene die hiervoor was ingehuurd. Toen Jeroen werd gevraagd om penningmeester bij Servatius te worden was hij al lid van een andere vereniging. Vanaf 1999 is hij namelijk lid van de Blouwe vaan Wolder en maakt hij onderdeel uit van het vaandelkorps. Ook is hij 19 jaar bij de carnavalsvereninging van de Blouwe geweest.

Jeroen kan dus wel een vergelijking maken tussen beide verenigingen. Jeroen: het is hier gezelliger. Iedereen kan wel met elkaar door een deur. Het is relaxter. Iedereen komt aan zijn trekken en kan musiceren op zijn niveau. Wie je ook spreekt. Iedereen is even vriendelijk.

Jeroen en Monique zijn allebei lid, dus dat is altijd schipperen met de kinderen. Maud is ook lid en wil hoorn gaan spelen, net als haar moeder Monique. Bart heeft een tijdje interesse gehad voor trommels, maar is hiermee gestopt.

Leuke herinneringen bewaard Jeroen aan de bestuursvergaderingen in café Servais, die niet zelden uitdraaiden op nachtwerk. Vergaderingen duurden tot 23.00-23.30 uur en dan gingen we nog een pilsje drinken aan de bar en nog een en nog een… Nu is het allemaal wat zakelijker. Vergaderingen beginnen om 20.30 uur en duren tot uiterlijk 22.00 uur en hierna gaat iedereen direct naar huis. Het is de laatste bestuursvergaderingen zelfs voorgekomen dat er niet eens bier is geschonken, tot verbazing van sommige bestuursleden.
Wel wil Jeroen nog kwijt dat hij het penningmeesterschap met plezier vervult en nog graag een tijdje wil doorgaan en dat is voor ons een hele geruststelling.

Iedere vergadering presenteert Jeroen zijn financieel verslag dat altijd tot in de puntjes is verzorgd. Jeroen is een bescheiden persoon die er niet van houdt om op de voorgrond te treden. Jeroen: ik sta 10 keer liever op de achtergrond. Ik had ook al moeite met de foto’s die dit jaar zijn gemaakt van de jubilarissen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


× een = 3